Özüm üçün ağı
O qədər əzabaSinə gərmişəm.Yaxşılıq eyləyibPislik görmüşəm.
Boyun əyməmişəmKimsə önündə,Gah coşub, gah susubGah çağlamışam.Heç kim ağlamasınVida günündəMən özüm özümçünÇox ağlamışam.
Əzablı ömrümünQışı, qarı var.Heç kimdən etmədimDünyada giley,O qədər yubileyHəvəskarı varDedim istəyənəQalsın yubiley.
Ürəkdə zülmətdirGöydə çıraqban,Mənim doğma kəndimQanım, canımdır.Çatsın layiqlərəFəxri xiyaban,Mənim xiyabanımXırdalanımdır.
Atamın yanındaBasdırın məniDaşıma “şairdir”Yazdırın mənim.
Atamı doyuncaGörmədim axı,Üfüq kölgəliydi,Gecələr qara.İtirdim mən onuLap uşaq çağı.Mən karvan yoluylaUçaram ora.
Nəfəsi üzümdə,Adı dilimdə,Bəlkə onda bitərYetimliyim də.
Qoşa ƏləkbərləSadiq yarımaHəsrətlilər kimiMən rast gələrəm.Müqəddəs AllahdanBalalarıma,Ömür arzulayıbSağlıq dilərəm.
Qəlbimdə dərdləriBitər aləmin …Amin!!!
5 iyul 2004
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nebi-xezri-ozum-ucun-agi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Nə iste’dadi-ülviyyət, nə də ürfanımız vardır,Dəyərsiz, xeyirsiz yüz min sürü nadanımız vardır.
Nə bilsinBir kimsə ki şəhadəti bilməyə,Qul əuzü rəbbin-nası nə bilsin,
BaramaUstalar, qulaq verin, tərif edim baramanı,İbtida sərtu çıxmırhi dökürəm baramanı,
Ver xəbər (Qaranı)Qul Qaranı:*Bizi yoxdan var eyləyən ol sübhandan ver xəbər,