Sevgi çağladıqca gur ümman kimi,Əlçatmaz olursan kəhkəşan kimi,Bəzən də külək tək soyuq əsirsən,Səni tanıdıqca sən mənə sirsən,Sirlər açıldıqca sən yenə sirsən!

Bəzən günəş olub sən yandırırsan,Bəzən də yoluma səpilən qarsan."Sevirəm" — sözümdən bəlkə bezirsən?Səni tanıdıqca sən mənə sirsən.Bu günə möcüzə, dünənə sirsən!

Bəzən erkən sönən çıraq oluram,Yaxına gəlirəm, uzaq oluram.Gedirəm, yolumu niyə kəsirsən?Səni tanıdıqca sən mənə sirsən.Sirlər açıldıqca sən yenə sirsən?

Sabaha ümidin de varmı, könlüm?Görüşsüz doğmalıq olarmı, könlüm?Ey ürək,Sən eşqə qulsan, əsirsən,Bəlkə sən özün də mənalı sirsən?Yox, sirlər içində ən ali sirsən!

8 mart 1998

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love