Ləyaqət
Nə qədər ağırdı səndən ayrılıbbaşqa bir iqlimə səfər eləmək.Sonra da hardasa könlümü alıbbir qəlb ağrısıyla, “darıxma” demək.
Ayrılıq qəm verir, görüş səadət,qəmi də sən verdin səadət kimi.Yaraşır insana mənsə, ey afət,qəm də bir mənəvi ləyaqət kimi.
Üşüdür ruhunu nəfəsi qışın,bəzən bir paxılın buz baxışı da.Bəzən bir həyasız geriqalmışıntəkidlə özünə çağırışı da.
Sirli, maraqlıdır bu dünya, gülüm,mənim ömrümdə də qışım-yazım var.Bəzən bu dünyaya min təşəkkürüm,bəzən bu dünyaya etirazım var.
O sənin hüsnünə yaraşıq verir, –mənim ürəyimə od salmaq üçün.Gülü də tikanla qarışıq verir, –Hüsnə, xasiyyətə mat qalmaq üçün.
Susuram yanında gör nə zamandı,ayrılıq dəmində şikayətə bax.Yanında qalmağım guya asandı,sən mənə səbr ver, ay ana torpaq.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-leyaqet
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Qoç quzudan doğan quzu qoç olur,Qoçaqlardan qoçaq olur sultanım
Söhbəti hal əhlinin ruhə təravət verirSöhbəti hal əhlinin ruhə təravət verir,Ruh təravətli, həm cismə zərafət verir.
Yeriməz salik olan rahi-rizadən qeyriYeriməz salik olan rahi-rizadən qeyri,İstəməz arif olan cövrü cəfadən qeyri.
Mürəbbə: Bahar fəsli yaz ayları gələndəBahar fəsli yaz ayları gələndəOxur bizim yerin qazalağları