Taleyin son töhfəsi
Sənin göz yaşınla,sənin gülüşünhərəsi dünyanın bir çalarıydı.Biri – kölgəsiydi, biri – Günəşi,kölgədə üşüyüb gündə yanırdım.
Göz yaşı – bir qadın çağırışıydı,kişilərdə kişiliyə çağırış.Gülüşün bir qəlbin yaz yağışıydı,yaşamaq eşqiydi bəlkə bu yağış?!
Dilində şikayət, amma gülürdün,necə qərar tutub od buz içində?!Köhnə divar kimi hey sökülürdün,daş bina kimiydin sən toz içində.
Dünya şirin idi, acı deyildi,acılar, şirinlər necə təzəydi!Göz gözün sirrini açıb deyirdi, –biri o birinin xəbərçisiydi.
Bilmədim, bu yaşda nəydi günahım,qarşımda bu gülüş, göz yaşı nəydi?Pənah gətirmişdin, mənə, pənahım! –Bəlkə bu taleyin son töhfəsiydi...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-taleyin-son-tohfesi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Mollalar, taleimiz oldu əcəb yar bu gün!Misyonerlər də bizə çıxdı həvadar bu gün!
GözlərinƏqlimi başımdan etdi təğyirDilbər, sənin bu məstanə gözlərin
Yan İndiKönül düşdün bir gözlünün odınaÇək cəza kədər həşrədək yan indi
GörünməzNazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,