دل که آزاد ز زنجیر بلا و محن استتار زلف تو و را رشتۀ جانست و تن است

به سر زلف تو سوگند که پیمان تو مننشکنم گرچه سر زلف تو پیمان‌شکن است

دل خریدار دو ابروی کجت شد آریمشتری میل سوی قوس کند کِش وطن است

مهلتی دردهم ای هجر زمانی که مرارازها با لب آن خسرو شیرین‌دهن است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love