جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود

صد بار کشته بود ز جورم نهیب هجرگر بوسۀ وداع مر احرز جان نبود

دیدم بخواب دوش که هم بستر منیهر گر به بخت خفته مرا اینگمان نبود

گفتم ببوسه جان دهمت سر کشیدو گفتدر ملک حسن بوسه چنان رایگان نبود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر صبحدم که بی تو به بستم بناقه بازفریاد من کم از جرس کاروان نبود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets