Borcluyam
Bir ömrü yüz ömrə calasam beləİnsanlara borcum qurtarmaz mənim.Paylardım yurdumun çiçəklərini,Azalaydı borcum kaş bir az mənim.
Borcluyam həkimin nicat əlinə,Vətən havasına, vətən gülünə...Borcluyam elimin şirin dilinə,Qurtarmaz borclarım heç bu yaz mənim.
Vəfalı dostlara borcluyam xeyli,Bu doğma torpağa-daşa borcluyam,Qardaş qayğısıyla sevən dostlara,Ala gözlərdəki yaşa borcluyam.
Bahar, səxavətin artıqdır sənin,Deyirəm, borcumuz qalmasın daha.Gəl sənin qoynunda süfrələr açaq,Uzansın məclislər, çəksin sabaha...
Bir az da möhlət ver, aparma, ölüm,Qoy bu borclarımı qaytarım, gedim,Dünyaya məhəbbət borcum var mənim,Qoy ki, haqq-hesabı qurtarım gedim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nigar-refibeyli-borcluyam
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Homeland
Bizim də ölkədə Əhməd, gələr bir oylə zaman,Hüquqa malik olur millət, gülür vətənim.
Gül kimi yüzüm əgərçi, şadü xəndandur mənümGül kimi yüzüm əgərçi, şadü xəndandur mənüm,Lalə tək bağrımda hər yan daği-pinhandur mənüm.
Rubaiyat, 119ای فتنهٔ خاص ای بلای دل عامخورشید فلک روی تو را گشته غلام
Kitab satılmazHər bir təzə kitab təzə bir çiçək,Yaxşı kitabın da carçısı gərək.