Rubaiyat, 119
ای فتنهٔ خاص ای بلای دل عامخورشید فلک روی تو را گشته غلام
در بلخ اگر برآئی ای مه بر بامدر چاه رفو کند قصب کور به شام
Ey xaslara fitnə, el üçün bir afət,Göylər də günəş üzünə eylər heyrət.Çıxsan dama Bəlx ellərində, ey ay, sən,Şamda quyuda qəsəb gəzər kor, əlbət.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/mahsati-rubailer-119
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Homeland
Tiflisin Tərifi
Məcmu hər vilayətdən ağırdı dağı TiflisinBahar çağı cənnətə oxşuyur bağı Tiflisin
Öləndə bir daşa çevirin məniÖləndə bir daşa çevirin məni –Vətən torpağında bozca bir daşı.
Nəcmi-geysudarSən ey yüksək fəzalardan aşan səyyahi-zərrinpər!Uzaq, ey nəcmi-geysudar! Uzaq gəz, ərzə yaqlaşma!
DuymasaYurdunda ulus eşqinə insanlaşar insan,Yurdu, ulusu duymasa, heyvanlaşar insan.