با ابر همیشه در عتابش بینم
با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم
گر مردمک دیده من نیست چراهر گه که نظر کنم در آبش بینم
Buludla çarpışan görürəm səni,Günəşi arayan görürəm səni.Bu göz bəbəyimdə varsansa, neçünSuya qərq olmuşsan, görürəm səni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/mahsati-rubai-117
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Qəzəl: Dəmbədəm nalan olarsam, nola, manəndi-həzar
Dəmbədəm nalan olarsam, nola, manəndi-həzar,Görmədim buyi-vəfasın qönçədən, ey gülüzar
Cinsi-lətifəBəxti-siyahi-millətə bənzər niqabınız,Şərqin mühitimi o qaranlıq siyabınız?
ZülfünHər zaman ki düşər başdan ayağa,Olur qədin ilə bərabər zülfün,
بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل