Xərabədə bitən çiçək
Xərabədə bitən çiçək, düşündürdü məni bir az,Bəs nədəndir, deyirlər ki, viranədə gül açılmaz?Mən gördüyüm kiçik evin divarları dağılmışdı,Bu daş torpaq arasında şux bir çiçək,acı külək,soyuq qışdı.Vəhşi əllər dağıtmışdı bu sevimli aşiyanı,O, matəmə qərq edirdi burdan keçən hər insanı.İncə qadın əlləriylə işlənilmiş pərdələr dəBir yaralı bayraq kimiçürümüşdü bu yerlərdə.Bu daş-torpaq arasından şux bir çiçəkboy atmışdı.Fikrimdəki bu sualı çiçək məndə oyatmışdı.Hansı bağban bəsləmişdir, dedim, səni,gözəl çiçək?Öz ömrünün dastanını bir dil açıbdanış görək!Burda çoxdan susmuş ikən bülbüllərintəranəsi,Qaldırdımı səni yerdən ilk baharın xoş nəfəsi?Çiçək dilə gəlib dedi: – mən torpağın öz səsiyəm,Ölümlərə qalib gələn böyük həyat qüvvəsiyəm!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nigar-refibeyli-xerabede-biten-cicek
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
ای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
HəsəninYarə deyin bizdən qarğış almasın,Yerdə qalmaz ah-zarı Həsənin,
Müxəmməs: İki aləmdə gözəl bəhsin qılan hala gərəkİki aləmdə gözəl bəhsin qılan hala gərək,Hər xərabat-muğanat içrə biparva gərək,
MənSəyyad oldum, seyrə vardım, tor qurdum tərlana mən,Getdi qışım, gəldi yazım, dönmüşəm gülşənə mən.