Sönüb gedən qadın gözəlliyinikimi batan günəşə bənzətdi,kimi – son bahara;Kimi payız günləri əsənsoyuq nəfəsli ruzgara.Ana qürubdursa əgərövladları bir səhərdir.İlk baharda ətir saçangözəl-gözəl çiçəklərdir.Qürubun da sabahı var,son baharın yazı vardır.Çiçəklənən gənc nəsillərqürub edən analardan yadigardır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring