Qoşuldun mərdlərə, oldunsa mərdan,Yetər, əl çək təkəbbürdən, vüqardan.

İçib şövqün meyin ər süfrəsindənTamam ayrıl bu varlıqdan, bu vardan.

Yolunda gözləmə heç kəsdən imdad,Umub küssən, qapın bir gün qaparsan.

İnan, dostdan mədəd ummaq - zülümdür,Özün dosta mədəd qıl, gər bacarsan.

Basıb keçmə qarışqanı, amandır,Hər Allah bəndəsin dost bil, hayan san.

Tamam heçsən, yüz il qan-yaş da töksən,Tamam zaysan, əgər bir qəlbi qırsan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bütü, bütxanəni qır, ey Nizami,Çətin iş qeyrətinlə olsun asan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets