Xoşdur sənin yolunda, ey dost, əziyyət, möhnət,Qəm köhləni çapırtmaq, ta var yolunda fürsət.

Gül çöhrənin önündə bir şam kimi dayanmaq,Yanmaq gərək başilə, etmək canilə xidmət.

Canan, sənin fikrinlə xoşdur səni düşünmək,Eşqinlə könlüm əsla olmaz bir an da rahət.

Xoşdur sənin önündə baş əymək, ey nigarım,Başlar gərək tac ilə etsin o hüsnə hörmət.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Qəm sərrafı olubdur dünyadə bu Nizami,Gizli qəmi, bəlanı açmağə varmı hacət?!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love