Qara, zərli tükü var,Gün düşəndə parıldar.Budağa qonub odur,Şaqqıldayıb oxuyur.Sığırçındır həmin quş,Ağacda yuva qurmuş.

O yuvadan qaçanda,Uzaqlara uçanda,Göyə baxıb hər zamanCivildəşir acından.Boynu yoluq balalar,Gözləyirlər biqərar.

Ana bunu bilirmi,Gəlir ildırım kimi.Dövrə vurub havada,Qərar tutur yuvada...Nə isə dimdikləyir,Balaları yemləyir.

Elə ki, bu körpələrYeyirlər, yemlənirlərBuna şad olur ana.Yenə gəlir cövlana...Budağa qonub, odurŞirin-şirin oxuyur.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets