دل مست و دیده مست و تن بیقرار مست
دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
تلخست کام ما ز ستیز تو، ای فلکما را شبی بر آن لب شیرین گمار، مست
یک شب صبح کرده بنالم بر آسمانبا سوز دل ز دست تو، ای روزگار، مست
ای باد صبح، راز دل لاله عرضه دارروزی که باشد آن بت سوسن عذار مست
از درد هجر و رنج خمارش خبر دهمگر در شوم شبی به شبستان یار مست
سر در سرش کنم به وفا، گر به خلوتیدر چنگم اوفتد سر زلف نگار، مست
لب برنگیرم از لب یار کناره گیرگر گیرمش به کام دل اندر کنار، مست
یکسو نهم رعونت و در پایش اوفتمروزی اگر ببینمش اندر کنار، مست
میخانه هست، از آن چه تفاوت که زاهدانما را به خانقاه ندادند بار مست؟
ما را تو پنج بار به مسجد کجا بری؟اکنون که میشویم به روزی سه بار مست
از ما مدار چشم سلامت، که در جهانجز بهر کار عشق نیاید به کار مست
ای اوحدی، گرت هوس جنگ و فتنه نیستما رای به کوی لالهرخان در میآرمست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-104
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Könül quşu yenə havalanıbdı,Qalxıb ərş üzünə tağı dolanır.
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
Qamətin tək boy atıb sərv xuraman olmazQamətin tək boy atıb sərv xuraman olmaz,Arizin tək, sənəma, bir guli-xəndan olmaz.