نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟
نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
ز من چو زان رخ همچون قمر نشان پرسیدرسید بر فلکم آه و از قمر بگذشت
تو بخت بین که: نخفتم شبی جزین ساعتکه خفته بودم و دولت ز پیش در بگذشت
کدام پرده بماند درست و پوشیده؟بدین طریق که آن ترک پرده در بگذشت
دگر به پند پدر گوش برنکرد کسیکه از مقابل او روی آن پسر بگذشت
مسافری، که به شهر آمد و بدید او راندیدهایم کز آن آستان در بگذشت
چو دید آن سر زلف دراز در کمرشسرشک دیدهٔ خونریزم از کمر بگذشت
ز من بپرس گزند جراحت دل ریشکه چند نوبتم این ناوک از جگر بگذشت
چو اوحدی نشدش دل به هیچ نوع درستهر آن شکسته که این تیرش از سپر بگذشت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-139
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Fate
Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
Elin bayrağıSən çıx bu minbərdən doğrunu söylə,Yalvarma kimsəyə Tanrıdan başqa!
QalmasınAləmləri babət-babət yaradanNə qaldı ki qul başına gəlməsin
Molla Məhəmməd Səfili və dəyirmançi İbrahimin dastaniAşıq Səfilinin Zediban kəndindən yaxın dostu, İbrahim adlı dəyirmançı vəfat edir. Zedbana gəlib dəyrmanı boş görən Səfili kədərlənir, sazını alıb dəyirmana, sonra gedib məzarlığa, dostu İbrahimin türbəsinə və fələyə müraciət edir:Səfili:**