چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت
چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفتاز وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
بیرون رو، ای خیال پراکنده، از دلماز دیگری مگوی، که این خانه او گرفت
ای پیرخرقه،یک نفس این دلق سینهپوشبر کن ز من، که آتش غم در کو گرفت
جانا، تو بر شکست دل ما مگیر عیبچون سنگ میزنی، نبود بر سبو گرفت
گویی که ناقه ختنی را گره گشودباد صبا، که از سر زلف تو برگرفت
سگ باشد ار به صحبت سلطان رضا دهدآشفتهای که با سگ آن کوی خو گرفت
دل را ز اشتیاق تو،ای سرو ماهرخخون رگ برگ فروشد و غم تو به تو گرفت
هر زخم بد، که هست، برین سینه میزنیعشق تو، راستی، دل ما را نکو گرفت
یک شربت آب وصل فرو کن به حلق دلکو را دگر نوالهٔ غم در گلو گرفت
در صد هزار بند بماند چو موی توآن خسته را که دست خیال تو مو گرفت
گوشی به اوحدی کن و چشمی برو گمارکافاق را به نقش تو در گفت و گو گرفت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-150
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Bol fəsəli yağlandı,Süfrələrə bağlandı.
Qəzəl: Yıxır viranəmi gərdun sanır kim xanimandır buYıxır viranəmi gərdun sanır kim xanimandır buNə bilsin kim qanatsız quşlar üçün aşiyandır bu
ÜnçəqayGəl, gəl, ey sevgili yarım,Götür üzdən niqab ünçəqay,
Yar məniBir söz ilə mən duzağa tutuldum,Bu qərib ellərdə yaxdı yar məni,