ز هجر او دل من هر زمان به دست غم افتد
ز هجر او دل من هر زمان به دست غم افتدتنم ز دوری او در شکنجهٔ ستم افتد
شبی که قصهٔ درد دل شکسته نویسمز تاب سینه بسوزم که سوز در قلم افتد
قدم بپرسشم، ای بت، بنه، که چون تو بیاییزمن دریغ نیاید سری که در قدم افتد
رها مکن که: به یک بارگی ز پای درآیمکه در کمند تو دیگر چو من شکار کم افتد
چو رشته شد تنم از هجر رشتهٔ زلفتچه خوش بود سر این رشتها، اگر به هم افتد!
اگر به دست من افتد ز طرهٔ تو شکنجیچنان شناس که: گنجی به دست بیدرم افتد
چو اوحدی بوجود تو زنده شد به غم تووجود او چه تفاوت کند که در عدم افتد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-172
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Separation
Qılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəb;Rəsmdir fəsli-bahar olmaq bərabər ruzü şəb.
Xəbər verBadi-səba apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver,
Pəriyi-vicdanDüxtəri-napakdamən sanmayın hürriyyəti,Hər kəs olmaz rahyabi-hicləgahi-vüsləti.
Ay üzər, üzərCamalın şöləsi gəzir cahanı,Necə ərş üzündə Ay üzər, üzər.