دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کرد
دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
ز چنان غمزه، که او دارد و ابرو عجبستکه التفاتی به چو من بی سر و بیپایی کرد
محتشم را نرسد سرزنش درویشیکو به عمری هوسی پخت و تمنایی کرد
صبر فرمود مرا در ستم خویش و دلمصبر پندار که امروزی و فردایی کرد
نیک خواهان به طبیبی که نشانم دادنددرد دل را نتوان گفت مداوایی کرد
طمع از بوس و کنارش ببریدیم که آننیست خوانی که توان غارت و یغمایی کرد
گر چه بر ما ستم او به هلاک انجامیدهیچ زشتش نتوان گفت، که زیبایی کرد
عشق ورزند بتان، لیک چو من بیزوریپنجه سهلست که با دست توانایی کرد
دل که جاییش به درد آمده باشد داندکاوحدی این همه فریاد هم از جایی کرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-200
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Müjdə verdilər ki, mənə el oğlu,Yarın gör nə işvə, naz ilə gəlir.
Saqiya, bir şur ilən gəl, şurləndir məclisiSaqiya, bir şur ilən gəl, şurləndir məclisi,Bu xumarı rəf edib məxmurləndir məclisi.
BuEy mənim canım alan, səndə nə adətdir bu?Göstərir şərhi-qaşın hər dəm, əlamətdir bu,
Deyişmə: Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səniQış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni,Bir aylığa düz, Allahı sevərsən.