ای سنگدل، به حق وفا کز وفا مگردعهدی بکن به وصل و از آن عهد وا مگرد

ما برگزیده‌ایم ترا از جهان، تو نیزپیوند ما گزین وز پیوند ما مگرد

در میغ خون دل شب هجر آشنای مامی‌بین و با مخالف ما آشنا مگرد

ای آنکه یک دم از دل ما نیستی جداهر دم به شیوه‌ای دگر از ما جدا مگرد

گفتی: برو، که مهرهٔ مهرت بریختمخونم بریز و گرد چنین مهرها مگرد

دی دست در میان تو کردم، رخ تو گفت:بالای ما بلاست، به گرد بلا مگرد

ما را غرض روا شدن از وصل روی تستگو: کام اوحدی ز دو گیتی روا مگرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation