رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد
رخش، روابود، ار اسب دلبری تازدکه گوی سیم به چوگان مشک میبازد
ز ذره بیشترندش کنون هوادارانسزا بود که دل از مهر ما بپردازد
چه پردها بدرانید عشق او برما!نگه کنیم دگر تا: چه پرده میسازد؟
به دست کوته ما این گرو نشاید بردز زلف او که درازست وتیر دریازد
میان ما سخنی چند اندرونی رفتزبان چو شمع ببر، تا برون نیندازد
بسی که از دهن او شکر شود در تنگز شرم او نه عجب گر نبات بگدازد
چه کم شود ز درخت بلند قامت دوست؟به کار اوحدی ار سایهای بر اندازد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-210
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Ey tərfə nigari, mah-ruxsar,Ey hur-ləqa, fəriştəkirdar,
TillərinA sevdiyim, bizə doğru qədəm bas,Gözləyə-gözləyə qaldım yolların.
GəzirBilirsənmi, könlüm, yar səndən ayrı,Necə miskin-miskin, natəvan gəzir.
Dərya kənarıBir gün qəmi-dövrandan usandı dili-zarım,Bir sahili-dəryayə tərəf düşdü güzarım.