پستهٔ آن ماه مروارید گوش
پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
صورت او مایهٔ لطفست و نازپیکر او سایهٔ عقلست و هوش
نرگس جادو فریبش سحر پاشسنبل هاروت بندش لاله پوش
چون مگس برسر نهد هر لحظه دستاز لب چون لعل او شکر فروش
در غم او باز دیگ سینه راآتشی کردم، که ننشیند ز جوش
خاطر ما کی خراشیدی چنین؟گر به گوش او رسیدی این خروش
دوش آب دیده از سر میگذشتدر غم آن زلفهای تا به دوش
اوحدی، تا کی کشی بار غمش؟از کشش چون نیست سودی، پس مکوش
گر به قولت گوش میدارد، بنالور سخن در وی نمیگیرد، خموش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-438
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Nə gözəl, mənalı, oxu, sən də bax,Bir qəzəl yazıbdı sədəqə "sin"nən.
MüştaqəmEy yar vəfadarım,Didarına müştaqəm,
Apardı könlümü bir xoş qəmərüz canfəza dilbərApardı könlümü bir xoş qəmərüz canfəza dilbər,Nə dilbər? Dilbəri-şahid. Nə şahid? Şahidi-sərvər.
ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم