بباد صبا گفتم از شوق دوش
بباد صبا گفتم از شوق دوشکه: درکارم، ار میتوانی، بکوش
نشانی از آن نوشدارو بیارکه سودای او بردم از مغز هوش
نه زان گونه تلخست کام دلمکه شیرین توان کردن او را بنوش
رفیقا، مکن پر نصیحت، که منندارم دماغ نصیحت نیوش
مرا آتش عشق در اندرونز خامی بود گر نیایم به جوش
مکن دورم از باده خوردن، که بازمرا تازه عهدیست با میفروش
دو چشم من از عشق او چون پرستلبم گر بخوشد ز غم، گو: بخوش
چو آگه شوی از شب بیدلیبه روزش مرنجان و رازش بپوش
بهل، تا روم بر سر عشق منچو من رفتم، آنگه ز پی میخروش
به کام بداندیش گشت اوحدیکه بر نیک خواهان نمیکرد گوش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-437
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Həyatı əyləncə sanma sən nahaq,Bu gün yuva qurdun, sabah dağıtma.
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,
Sən getdinSən mənim yazıma birinci yağış,Sən mənim qışıma sonuncu qardın.
Çığalı müxəmməsƏğyarı gəl ey dost, kənar et səni Tarı,Bir rəsmi-pəsəndidə şiar et səni Tarı,