خیز، که درمیرسد موکب سلطان گل
خیز، که درمیرسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل
گل دو سه روزی مقام بیش نگیرد به باغاین دو سه روزی که هست جان تو و جان گل
طفل ریاحین مکید شیر ز پستان ابربلبل شوریده دل شد به شبستان گل
زود ببینی چو من فاخته را در چمنساخته آوازها بر لب خندان گل
در بن بید اَر فگند مسند جمشید میْبر سر باد آورند تخت سلیمان گل
ساغر و پیمانهای چند پر از می بیارزود، که ما دادهایم دست به پیمان گل
خار چمن را بگو کز سر شاخ درختتیغ میفگن که شد، قلعه به فرمان گل
غنچه گریبان خود تا بن دندان دریدنالهٔ بلبل مگر نیست به دندان گل؟
دست صبا غنچه را بار دهد بر شجرتا بنماید به خلق قصهٔ پنهان گل
از سخن اوحدی پر ورقی زن، که آنهر ورقی آیتیست آمده در شان گل
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-462
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
بسودایت روانِ ناتوان مست
Mirzə Həsən ilə Aşıq Pərinin deyişməsiMirzə Həsən:**Qönçə lətafətli, lalə üzlüsən,
YaylaqGözəllər seyrangahısan,Görüm səni var ol, yaylaq!
Sərü hər muydə min aşiqi nalanın varSərü hər muydə min aşiqi nalanın var,Məgər ey şux nə bir cismdə min canın var.