چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان

هوای عشق و هوای می و هوای تموزسه آتشند، که خواری کنند با مستان

بیار شیره و پرکن شراب و نقل بنهبریز سوسن و گل بر در سرا بستان

ز هر حدیث به آواز مطربی کن گوشکه عندلیب ز مرغول او برد دستان

ز دست لاله جبینی شراب گیر به دستکه عقل سر بنهد، چون برون کند دستان

من و محبت خوبان ز عهد مهد ازلدو کودکیم که خوردیم شیر یک پستان

در آن زمان که زما دادها ستانی بازنشاط عشق، خدایا، ز اوحدی مستان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern