Zəhləm özümdən gedir
Diş tökülür, bel sınır, nur gözümdən gedir,İt gününə düşmüşəm, zəhləm özümnən gedir.
Doğma deyil, yadmışıq, biz evi bərbadmışıq,Bağımızı satmışıq, söhbət üzümnən gedir.
Pünhanı pıç-pıç olub, aşkarı puç-puç olub,Lağlağılar səmtinə ölkə əzmnən gedir.
Dad edirəm haqq üçün, yoxdu dalımca gələn,Bir özüməm, bir də ki, kölgəm izimnən gedir.
Atdı-qarışdırdı bu, satdı-qarışdırdı bu,Qatdı-qarışdırdı bu, guya düzümnən gedir,
Rastrapoviç gəlir, Bıstratoviç gedir,Xalq çörək tapmayır, amma dözümnən gedir.
Bəzmi–Füzuli olub, bəzmi-müqəddəs mənə,Həzi bəzmnən gəlir, bəzm nəzmnən gedir.
Şerdə səhv eyləsə, tən eləmə Pünhana,Çünki mənim hər sözüm, öz tərəzimnən gedir.
21 may 1997. Bakı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/punhan-zehlem-ozumden-gedir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Gələn gəlir, gedən gedir, çumur-çumur adın nədir?Qalan nədir, gedən nədir, çumur-çumur adın nədir?
Ona bir quşÖz nəfsinə dünyada kim uymuş – ona bir quş,Qonşu ac ikən, badə edər nuş – ona bir quş.
Yazdıqca Pünhan dəf kimiYeddi nəslinçün yaratdın gün-güzəran dəf kimi,Bilmədin bir gün əsəbdən partlar insan dəf kimi.
Dolayıb rus biziSən bizə bir gün nəzər et, pus bizi,Barmağına lap dolayıb rus bizi.