حاکم مطلق،خدای ذوالجلالقادر بی چون، قدیم بر کمال

کرد سلطان عشق را بر عالمیکاهل معنی امر خوانندش همی

عقل را بر عالم خلق این چنینکرد حاکم،حاکم دنیا و دین

هر دوراز آمد شد آن نظرتانگشت اقبالی و ادباری عیان

روح پاک از نظرتین شد بهره منداز محبت و ز معارف سر بلند

در روش اقبال و ادباریش نیزهم عیان آمد بتقدیر عزیز

عقل را این هر دو حال از عکس اوستدر همه احوال، اگر بد، گر نکوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets