تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست

از جام تو یک جرعه بما ده، که زمین راگر زانکه نصیبست، هم از کأس کرامست

هرچند که ما عامی عشقیم درین راهبر جمله ذرات جهان لطف تو عامست

واعظ، که برقصست پس پرده پندارسودش نکند پند، که در بند عمامست

در دور رخش یک دل هشیار ندیدیمآنکس که نه مستست درین دور، کدامست؟

در کشتن عشاق بشمشیر چه حاجت؟یک غمزه از آن نرگس مخمور تمامست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گفتی که: سلامی بفرستیم بقاسماز ذوق سلامت دل من دار سلامست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern