از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟

«نحن اقرب » گفت «من حبل الورید»مقصد عالم تویی در نشأتین

گر تو زینی دور باش از شین نفسهر دو با هم راست ناید زین و شین

تا ترا جهل جبلی غالبستوا ندانی شین را هرگز ز زین

سخت محرومی و بس بی بهره ایچون مسلط شد یزیدت بر حسین

شارب شرب خدا جان و دلستپیش خواجه سبلتست و شاریین

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی را کی توانی دید راست؟چونکه غالب گشت بر عین تو غین

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets