از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست

در کوی تو گم شد پی عشاق به یک بارآن جا که تویی از دو جهان نام و نشان نیست

زهاد، مگویید که ما از همه بهترگر زان که کم آیید کمالی به از آن نیست

صوفی، که کشد باده صافی به صبوحیمستست، ولی در صف ما درد کشان نیست

در چارسوی عقل غم سود و زیانستدر حلقه عشاق به جز امن و امان نیست

بستان حق خود را ز جهان، خواجه فلانیزان پیش که آوازه برآید که فلان نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گفتم سر من خاک رهت، گفت که هیهاتقاسم، سر خود گیر که ما را سر آن نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern