ملامت را بمان، چه جای بیمست؟که روح القدس جانت را ندیمست

اگرچه راه دشوارست آخرکه امداد از مددهای کریمست

تو عاشق باش و طور عاشقی ورزکه عاشق بر صراط مستقیمست

غنیمی کز روانت روضه سازدبچشم سر ببین: عشق آن غنیمست

دلی، کز عاشقی بی رنگ و بویستمخوانش دل، که شیطان رجیمست

دلم را غیر درگاه تو جا نیستمدام این دل برین درگه مقیمست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بیا، قاسم، ز هستی توبه می کنکه سلطان تو تواب الرحیمست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love