گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمستچون دردمند او شد، دل بعد از آن سلیمست

در راه عشق و وحدت حیرانی است و حیرتامید در نگنجد، چه جای ترس و بیمست؟

بعد از وفات دانی احوال جان چه باشد؟بی دوست در جحیم است با دوست در نعیمست

گر زهد و علم داری درد خدا نداریدر وقت جان سپردن دل با ندم ندیمست

بی مایه محبت، کانست اصل فطرتاین زهد ما سقیمست وین علم ما مقیمست

بعد از خرابی تن احوال دل بدانیخیرست اگر حمیدست، شرست اگر ذمیمست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سرمایه دو عالم عشقست پیش قاسمخوش بخت آنکه جانش در عشق مستقیمست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love