عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست

هرکس بقدر همت خود راه می برداین یک بمغز می کشد، آن دیگری بپوست

واعظ، برو، ز مستی عشاق دم مزنمستی ما ز باده بی جام و بی سبوست

راهی ز خلق با حق و راهی ز حق بخلقیک راه دیگرست که از دوست هم بدوست

امیدوار باش، که او کان رحمتستعزت نگاه دار، که آن شاه تند خوست

حجت نگر، که از همه اسرار واقفستحیلت مجو، که با همه ذرات روبروست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، جناب وصل نیابد بهیچ حالهر دل که او مقید آزست و آرزوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern