صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعه‌ای رسید

ایام هجر یار ز اندازه درگذشتصبحی ز نو برآمد و روزی ز نو دمید

هر جایگه که نور رخ یار جلوه کردآنجا مرید راه جنیدست و بایزید

ای دل بیا و قصه هجرانیان مگوهمراه عشق شو، که مرا دست و هم مرید

هرجا که جرعه‌نوش خدا باده‌ای خورداز کاینات بانگ برآید که: «بر مزید»

دل در حجاب پرده پندار مانده بودعشقت رسید و پرده پندار ما درید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم به آرزوی تو رفت از جهان برونواحسرتا که یک گل از این بوستان نچید!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love