دل ما باده طلب کرد و شرابش برسیدبرسد چون برسد سابقه حبل ورید

زان زمانی که ترا دیدم و دانستم بازدل و جانم بهوای تو ز اغیار رمید

دل ما ساکن درگاه تو خواهد بودنعزتش دار،که بیچاره سعیدست و شهید

کرمی باشد،اگر زنده جاوید کنیدل عشاق که در عشق فریدند و وحید

عاشقانت همه بر خاک نهادند جبینچون ز پیشانی تو صبح سعادت بدمید

گر دل ما بهوایت طلبی، هم دل ماستدل ما کز همه عالم بهوایت ببرید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، قصه هجران نتوان گفت به کسکین چنین قصه بعالم نتوان گفت و شنید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern