تعینات جهان در میان بیم و امیدز آسمان بزمین وز ذره تا خورشید

همه بر غبت خود در جهان کون فسادکمال خود طلبد از خدای خود جاوید

کمال خاک نبات وکمال او حیوانکمال حیوان انسان،که اوست اصل نوید

کمال انسان باشد بلوغ حضرت حقکه اوست اصل مرادات و مخلص امید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به قول قاسمی ار باز دانی این معنیگذشت قصر جلالت ز قیصر و جمشید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love