قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست

من ازان یار چه گویم؟ که عجب دلداریست!شمع جانست و جهان عاشق و پروانه اوست

قصه عشق غریبست و نشاید گفتندر دو عالم همه جا قصه افسانه اوست

دو جهان مست خرابند ز جام ازلیدو جهان در دو جهان ساقی می خانه اوست

جام آن یار من از حد و نهایت بگذشتز سمک تا بسما ساغر و پیمانه اوست

ما بغیر از تو ندیدیم بعالم دگریزلف دلدار گرامیست، که در شانه اوست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر بپرسند ترا: عاشق فرزانه کجاست؟قاسم سوخته دل عاشق فرزانه اوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love