در سویدای دلم سودای اوستدر دل و جانم تمناهای اوست

نیر اعظم، که شمع عالمستپرتوی از چهره زیبای اوست

من نمی دانم ز حال دل که چیست؟این قدر دانم که دل مولای اوست

چون مقلد با طریقت ره نبرددر حقیقت خار ما خرمای اوست

هر که فانی شد ز طبع آب و خاکاین قبای عشق بر بالای اوست

بوی جان می آید از باد و صبانکهتی از عنبر سارای اوست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی چون واقف اسرار شدخاک کویش جنت الماوای اوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets