ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد

تخم سودای تو در بهر یقین افشاندمدل شناسد که ازین بحر چه برمی‌دارد؟

زاهد از شیوه تقلید درین مزرع عمرمن ندانم چه درودست و چه‌ها می‌کارد

واعظ از مستی عشاق ندارد خبریدر چنین معصره‌ای غوره چه می افشارد!

باد می‌آید و از کوی تو دارد خبریدل و جانها همه خون، تا چه خبر می آرد

دل ما را به صفا وصل تو جان می‌بخشدجان ما را به جفا هجر تو می‌آزارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، هرکه در این کوچه درآمد سر باختغیر آن زاهد ترسیده که سر می‌خارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation