صدبار فکر کردم و صد راه آزمودبیچارگیست چاره،زیانست عین سود

فریاد جان ما همه از درد دوریستگرنیست آتشی ز کجا خاستست دود؟

گرمنع یارنیست پس این دورباش چیست؟گرنیست ماتمی ز چه شد جامها کبود؟

هستی یار مایه شادی جان بسستعاشق چه قدر دارد،اگر بود،اگر نبود؟

اما از آنکه عاشق بیچاره آینه استزین روی بود قیمت آیینه را فزود

دل مست حیرتست که:تدبیر کار چیست؟جان غرق منتست که آن یار رو نمود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از دیده ها دو رود روان می کند مدامقاسم بیاد وصل تو می خواند این سرود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love