لب عالم منم،چه لب؟لب لبمنکر این سخن مباش، «فتب »

عقل و جانم ربود و حیران ساختاین بود شاق عشق ونشائه حب

گر به جائی رسیده ای،ای دلسخن از ماه گو، چه جای شهب؟

گر ترا آه آتشین باشددر دمی حاصلست رفع حجب

ذات او در احاطه ای چون نیستدر گذر از نشان، مگو ز نصب

چون یقین شد که از یقین دوریدر طریق یقین درآ، «فاطلب »

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، وارهان به دولت عشقیوسف جان ازین غیابه جب

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love