اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفوربنام نیک توان بود در جهان مشهور

خلیفه زاده حقی بصورت و معنیبپنج روزه فانی چرا شوی مغرور؟

شراب خاص خدا نوش کن، که نوشت باد!چه جای بانگ دف و نای و نغمه طنبور؟

خدای یار همه عاشقان رهرو باد!بحق جعفر صادق، بعزت طیفور

کسی کجاست بعالم که عذر من خواهد؟شبست و نعره مستی و موسیم بر طور

تو خوش بخفته بخوابی و یار بیدارستقسم بجان تو، ای جان، ندارمت معذور

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز روی عقل عیان چشم قاسمی دیدستحبیب چون مه تابان، رقیب ازین در دور

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love