پیش ما قصه شوقست و شهودست و حضوردر نهان خانه وحدت همه نورست و سرور

بر سر راه تولا همه شادی و طربدر بیابان تمنا همه حسبان و غرور

شادمانم که بکوی تو گذر خواهم کردترسم از عشق که گوید که: ازین درگه دور!

بس عجب مانده ام، ای جان و جهان، در صفتتکه تو کان نمکی وز تو جهانی در شور

چه عجب باشد اگر صید تو گردد دلها؟عشق چون باز نجیب آمد و جانها عصفور

خوش «انالحق » گو و بر دار سلامت بر شوچون کشیدی تو ازین جام شراب منصور

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم از جام تو مستست و خراب افتادستکه بهش باز نیاید بگه نغمه صور

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern