واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!

در بیابان تمنی لاف مستی می زنندعاقلان صاف پیما، عاشقان درد نوش

تا قیامت گر کنم شرحش نیاید در بیانراز سر مستان توان دانست از بانگ سروش

واعظ و زاهد بسی دیدم ز حرص جام میخرقها کرده گرو در خانهای می فروش

گر همی خواهی که سر عاشقی پیدا شودهمچو ابری بانگ می زن، همچو دریا می خروش

زاهدی دیدم خراب افتاده، گفتم: زاهداسر مگردان از طریقت، سر خود را باز پوش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عاشقان چون قاسمی حیران حکمت مانده اندتا کی آرد حکم وحدت باده ما را بجوش؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love