متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »

درد ما را مگر دوایی نیست؟که تو بس فارغی و ما مشتاق!

دل ریشم ز دوست مرهم یافتمدعی ریش می کند ز نفاق

عاشقان در وصال مستغرقبهوس نی، ولی باستحقاق

لذت عشق را نمی دانیکه نداری بهیچ گونه مذاق

خیز، چون شب گذشت و روز آمدنور توحید می کند اشراق

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، سر عشق می طلبی؟در دل خود طلب، نه در اوراق

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love