چند ازین افسانهای خاک و آب؟در طلب داری، رخ از دریا متاب

چند گردی کوه و صحرا از هوس؟پیش «هو» آ «انه حسن المآب »

چون حجاب خود تویی، بگذر ز خودتا ببینی روی او را بی حجاب

با تو چون گویم؟ چه گویم؟ ای عزیزموج دریا را ندانی از سراب

رهروان رفتند ره را راستیتو چنین خوش خفته در ظل سحاب

تا بدیدم روی آن سلطان حسنخواب را هرگز نمی بینم بخواب

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جان مردم طالب قشر خسیسجان قاسم طالب لب لباب

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets