ما در دل و جان آتش سودای تو داریمو اندر دو جهان عشق و تمنای تو داریم

مستیم بحدی که سر از پای ندانیمشب تابسحر بانگ علالای تو داریم

هرکس بجهان رو بمرادیست، فاماما در دو جهان ذوق تماشای تو داریم

شب تا بسحر خواب نداریم و نه آرامبا دل همه شب قصه غمهای تو داریم

زاهد چه شناسد بهمه حال که دایمدر دیده جان نور بجلای تو داریم؟

عقل آمد و با عشق همی گفت که: زنهار!می گفت بدو عشق: چه پروای تو داریم؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم ز سر کوی تو هرگز نشود دورچون در دو جهان رو بتولای تو داریم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets