رنگ رز رنگ خمی کرد و نیامد خم راستگنه رنگ رزست این و تو گویی: خم راست

رنگ رز کافر اماره آواره بودقول و فعلش همه در راه خدا روی و ریاست

رنگ عقل و دل و جان گیر، اگر رنگ رزیرنگ اماره بدکاره همه زنگ خطاست

گر تو در رنگ رزی عاقل و دانا باشیجنس با جنس درآمیز، که نورست و صفاست

رنگ جان رنگ لطیفست درآمیز دروکه همه نور هدایت ز جبینش پیداست

نفس اماره ما مایه کفرست یقینچونکه برخاست، همه کفر و ضلالت برخاست

این همه گفت و شنیدیم ولی هست یقینکار با زاهد خود کام نمی آید راست

جان بهجران تو آخر چه المها که کشید؟دل بدرد تو درآمیخت که آن عین دواست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دل و جان را بتو دادیم و فراغت گشتیمقاسمی، در ره تحقیق فنا عین بقاست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice