ای شهریار یار تو بس کردگار تواندیشه نیست گر نبود خلق یار تو

تو دستگیر خلقی واو دستگیر توتو گوش دار خلقی و او گوش دار تو

ایزد ترا ز خلق جهان اختیار کردکار جهان نباشد بی اختیار تو

هر چند خلق کار تو آشفته تر کننداوراست تر کند ز همه خلق کار تو

کس را نداد دولت و تأیید و بخت تواز روزگار آدم تا روزگار تو

در بوستان بخت درخت سعادتیفرهنگ و دانش است همه برگ و بار تو

اندیشه های خلق بدانی ز بهر آنکبختست و دولت و خرد آموزگار تو

باشد نهان دشمن تو بر تو آشکاربر دشمن تو هست نهان آشکار تو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate