باده کهنه گیر و شیشه نودلق و تسبیح کن بباده گرو

گر ندانی تو قدر شاهد و میسر خود گیر، ازین دیار برو

گر خیال حبیب رهبر نیستبخیالات خویش غره مشو

عشق اگر نیست همره تو،چه سودگنج قارون و ملک کیخسرو؟

عاشقانیم و کشته معشوقهمه عالم بپیش ما بد و جو

هر چه را کشته ای همان دروینوبت حاصلست و وقت درو

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی،نوبت وصال رسیدبگریز از فراق و دو، دو، دو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love